park narodowy w województwie dolnośląskim

Trzeci park narodowy w Lubuskiem? To propozycja Fundacji Dziedzictwo Przyrodnicze. Park Narodowy Borów Dolnośląskich miałby znajdować się na terenie dwóch województw - lubuskiego i dolnośląskiego. Fundacja Dziedzictwo Przyrodnicze, która wyszła z tym pomysłem, apeluje o utworzenie w Polsce dodatkowych 25 parków narodowych. Wiosenną wędrówkę najlepiej rozpocząć w największym polskim parku narodowym, rozpościerającym się pośród malowniczych bagien i torfowisk Kotliny Biebrzańskiej w województwie podlaskim. Utworzony w 1993 roku Biebrzański Park Narodowy ma swoją siedzibę w Osowcu-Twierdzy i zajmuje powierzchnię 592,23 km2. Zanim jeszcze ziemia Giant Mountains) ( 332,37) – najwyższe pasmo górskie Sudetów i zarazem Czech rozciągające się na przestrzeni ok. 40 km (od Przełęczy Szklarskiej na zachodzie do Przełęczy Lubawskiej na wschodzie). Szerokość pasma waha się od 8 do 20 km. Karkonosze zajmują powierzchnię ok. 650 km², z czego do Polski należy 185 km² czyli 28,46%. Arnsdorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie polkowickim, w gminie Polkowice. Historia. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa legnickiego. W latach 1991–1992 zbudowano we wsi wodociąg, a w 2007 poddano renowacji park. 1 fotografia. Białowieski Park Narodowy – polski park narodowy położony w północno-wschodniej części Polski, w województwie podlaskim, utworzony z Nadleśnictwa Rezerwat jako Park Narodowy w Białowieży obowiązującym od 11 sierpnia 1932 r. Rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych, restytuowany w obecnej formie z mocy Für Immer Single Online Stream Deutsch. Co znajdziesz w tym wpisie? Położenie parku na Polesiu LubelskimLogo – symbolem Poleskiego Parku Narodowego jest żurawŚcieżki w Poleskim Parku Narodowym – główna atrakcjaMuzeum Poleskiego Parku NarodowegoFauna, czyli świat zwierzątFlora – głównie po to przyjeżdża się do tego parku narodowegoNoclegi w Poleskim Parku Narodowym to przeważnie agroturystykiTrasa rowerowa w Poleskim Parku NarodowymRowerem przez Poleski Park NarodowyUrszulin – Jezioro Rotcze | 7,3 kmJezioro RotczeJezioro Rotcze – Jamniki | 12,3 km Szlak Jezior i Eko-Szlak Urszulin – PerehodDroga do Zawadówki i bagno na szlakuBabsk i Wola WereszyńskaJamniki – Lipniak – Ścieżka Perehod | 7 km UWAGA!Perehod – Jezioro Wytyckie | 17 kmTrasa Dzięcioł BiałogrzbietyJezioro WytyckieWytyczno – Urszulin i droga po płytach | 8,4 km Poleski Park Narodowy to jeden z 23 parków narodowych w Polsce. Został utworzony w 1990 roku i ma powierzchnię około 97 kilometrów kwadratowych. Czyni go to jednym z najmłodszych parków narodowych w Polsce i jedenastym pod względem wielkości. Gdzie znajduje się Poleski Park Narodowy? Jakie są jego cechy charakterystyczne? Czy są w nim ciekawe szlaki udostępnione dla turystów? Co warto w nim zobaczyć? Jakie atrakcje odkryć? Zapraszamy do wspólnej podróży po tym pięknym miejscu. Zobacz atrakcje województwa lubelskiego. Położenie parku na Polesiu Lubelskim Gdzie leży park? W województwie lubelskim, a dokładniej w polskiej części Polesia Lubelskiego. Gdzie jest główna siedziba parku? We wsi Urszulin, na ulicy Lubelskiej 3a. Tereny parku to głównie łąki, tereny podmokłe bagna i torfowiska – mokre tereny nizinne. Park leży na Równinie Łęczyco-Włodawskiej. Jest to największy w naszym kraju zespół łąkowy. Zobacz także nasz obszerny wpis o Parkach Narodowych w Parki Narodowe:Białowieski Park Narodowy,Biebrzański Park Narodowy,Narwiański Park Narodowy,Roztoczański Park Narodowy. Logo – symbolem Poleskiego Parku Narodowego jest żuraw Symbol parku to żuraw. Ptak ten jest jednym z dwóch najliczniej występujących na tym obszarze zwierząt. Wybór takiego symbolu jest także związany z faktem, iż Poleski Park Narodowy to jedno z większych siedlisk dla wielu gatunków ptaków. Ścieżki w Poleskim Parku Narodowym – główna atrakcja W Poleskim Parku Narodowym obowiązują ścisłe trasy dla odwiedzających. Mamy ich aż 9 do wyboru. Bez problemów ścieżki możesz przechodzić z dzieckiem, tak jak my. Park oferuje dwie trasy rowerowe:Eko-szlak Urszulin-Perehod. Powstał przez połączenie wszystkich ścieżek przyrodniczych i ma 23 km długości. Dzięki niemu mamy możliwość poznania wszystkich atrakcyjnych miejsc w która oferuje nam 21 kilometrów podziwiania lasów, bagien oraz łąk składających się na park. Główną atrakcją jest możliwość dojrzenia herbowych żurawi oraz czasami piesze trasy dydaktyczne:Czahary, Dąb Dominik, Spławy, Perehod,Obóz Powstańczy, Tropem Przyrody,Żółwik, 6 z 7 ścieżek dydaktycznych po Poleskim Parku Narodowym przeszliśmy. Jeśli klikniesz powyżej daną nazwę, to zobaczysz opis ścieżki. Muzeum Poleskiego Parku Narodowego Jest to ośrodek dydaktyczno-muzealny przynależy do parku znajdujący się w Starym Załuczu. Przechodzi przez niego ścieżka Żółwik. Znajdują się tu eksponaty etnograficzne opowiadające o historii Polesia Zachodniego. Między innymi wozy chłopskie i bryczki produkowane niegdyś w tej miejscowości. Jest to fantastyczne miejsce dla dzieci. Znajduje się tu bowiem oczko wodne, w którym można zobaczyć żółwie błotne, a także woliery dla ptaków, które przechodzą rehabilitacje w ośrodku. Fauna, czyli świat zwierząt Bogate, naturalne kompleksy bagien, torfowisk, jeziora krasowe oraz łąki stanowiące teren parku to dom dla wielu gatunków zwierząt. Zostało tu spisanych ponad 290 gatunków kręgowców oraz kilkanaście bezkręgowców. Przy czym naukowcy twierdzą, że jeszcze wiele gatunków bezkręgowców żyje na tym obszarze, ale nie dano rady ich sklasyfikować. Wśród zaobserwowanych bezkręgowców można wymienić: pijawkę lekarską, mieniaka tęczowca, przeplatkę aurinię i tygrzyka paskowanego. Jak przystało na teren bagienny i podmokły z licznymi jeziorami występuje tu dużo gatunków ryb. Wśród nich kilka jest objętych ochroną na przykład strzebla błotna i różanka pospolita. Równie bogata jest tu gama występujących płazów. Są one reprezentowane dość licznie przez żaby brunatne i zielone, a także grzebiuszkę ziemną. Jest to teren zamieszkany przez jedynego dzikiego żółwia w Polsce – żółwia błotnego. Razem z nim występują tu także inne gady, np. żmija zygzakowata. Jednak niesamowita jest tu różnorodność ptaków. Na terenie około 97 kilometrów kwadratowych występuje bowiem około dwustu gatunków ptaków. W tym oczywiście żuraw, ale też czapla biała, błotniak łąkowy, cietrzew i puchacz. Najliczniejszymi ssakami na terenie parku są gryzonie. Spotykane są tu także licznie łasice, gronostaje oraz kuny. Na terenach łąkowych widać sarny, jelenie i dziki. Wszystkie zwierzęta są na terenie parku chronione, jednak nie da się nie zauważyć, że specjalne względy wśród nich ma żółw błotny. Zainteresowani tym gadem mogą się z nim bliżej zapoznać w ośrodku w Urszulinie, gdzie znajduje się Ośrodek Ochrony Żółwia Błotnego. Flora – głównie po to przyjeżdża się do tego parku narodowego Rośliny, jak można się spodziewać, to głównie rośliny bagienne, lubiące podmokłe tereny lub do niego dobrze przystosowane. Określono, że znajduje się na terenie parku około tysiąca takich roślin, z czego ponad 170 jest rzadkie, a 81 chronionych gatunkowo. Co to za rośliny? Między innymi brzoza niska, wierzba lapońska, turzyca bagienna, gnidosz królewski, rosiczka długolistna. Wiele roślin tworzy specyficzne formacje. Na tym obszarze najbardziej typowym jest torfowisko, a także skupiska leśne określane jako brzeziny bagienne i olsy. Noclegi w Poleskim Parku Narodowym to przeważnie agroturystyki Jeśli ktoś planuje dłuższy wyjazd na łono natury, wokół parku bardzo dobrze rozwija się wszelka agroturystyka, możliwość wynajmu kwatery prywatnej, a na terenie parku jest wyznaczone pole namiotowe. Znajdą się również bardziej luksusowe hotele w pobliżu. Dokłada baza noclegów, kwater i agroturystyki znajduje się na stronie parku – Strona internetowa parku to bardzo bogate źródło wiedzy dla każdego turysty, który planuje odwiedziny. Znajduje się na niej dokładny opis atrakcji parku, mapa terenu, informacje na temat dokładnego dojazdu, koszty biletów wstępu, zdjęcia, spis noclegów, a także trochę historii obszaru wraz z ciekawostkami. Pamiętaj, że na niektóre trasy Poleskiego Parku Narodowego obowiązują bilety wstępu. Zobacz tutaj cennik i godziny otwarcia. Trasa rowerowa w Poleskim Parku Narodowym W 2021 roku wybraliśmy się na wycieczkę rowerową po Poleskim Parku Narodowym. Zrobiliśmy sobie ponad 50-kilometrową trasę z dzieckiem. Całkowicie to tereny zwiedza się na rowerze. Warto się na to zdecydować. Przyjeżdżając do województwa lubelskiego mieliśmy plan, aby pojeździć na rowerze. W pierwszy dzień padało, więc zdecydowaliśmy się na krótką przejażdżkę po Kozłowieckim Parku Krajobrazowym. W drodze powrotnej zwiedziliśmy Janów Lubelskim i poznaliśmy Lasy Janowskie (także na rowerze). Natomiast w drugi dzień postanowiliśmy pojechać do Poleskiego Parku Narodowego i tam spróbować swoich sił na dwóch kółkach. Rowerem przez Poleski Park Narodowy Sprawdziliśmy mapę i sami wyznaczyliśmy sobie naszą trasę. Połączyliśmy kilka ścieżek w jedną. Jechaliśmy Szlakiem Jezior z Urszulina nad Jezioro Rotcze i do Starego Załucza, w którym znajduje się ścieżka „Żółwik” oraz Ośrodek Dydaktyczno-Muzealny PPN. Dalej pokierowaliśmy się do Zawadówki i Jamników. Minęliśmy ścieżkę „Dąb Dominik” i za nią skręciliśmy na Eko-Szlak „Urszulin – Perehod”. Dojechaliśmy do ścieżki „Perehod” i wjechaliśmy na ścieżkę Mietułkę. Później była trasa „Puszczyk Mszany” nad Jezioro Wytyckie. W Wytycznie jechaliśmy boczną drogą i dojechaliśmy do Urszulina. Długość naszej trasy rowerowej: 52 kilometry,Czas naszego przejazdu z przerwami: 8 godzin i 47 minut,Średnia prędkość: 6 kilometrów na godzinę,Średnie tempo: 9 minut i 47 sekund,Przewyższenie: 180 metrów. Urszulin – Jezioro Rotcze | 7,3 km Zatrzymaliśmy samochód w centrum Urszulina na bezpłatnym parkingu. Współrzędne postoju: Wjechaliśmy na ulicę Kwiatową, a następnie Poleską przez 1 km, żeby ominąć spory ruch na głównej drodze. Wyjechaliśmy obok Stacji Paliw „Huzar” i minęliśmy, zostawiając ją z lewej strony. Ujechaliśmy 500 metrów i zatrzymaliśmy się na skrzyżowaniu. Tam skręciliśmy w prawo za znakami żółtymi. Jezioro Rotcze Przez 1 km jechaliśmy przed siebie, a po dojechaniu do drogi głównej skręciliśmy w lewo. Nią jechaliśmy tylko 500 metrów, bo później skręciliśmy w lewo, na nowy asfalt. Tam już ruch był mniejszy. Mijaliśmy kolejne domy, aż dojechaliśmy do polnej drogi. Miejscami było błoto, więc musieliśmy uważnie jechać. Z lewej strony w oddali było Jezioro Sumin, jednak my kierowaliśmy się nad Jezioro Rotcze. Wjechaliśmy do wsi Grabniak i podjechaliśmy do kolejnego znaku na naszej trasie. Tam znowu trafiliśmy na piaskowy teren i ciężko się jechało. Piasek obsypał nam rower i zrzucaliśmy go przyśpieszając przed jeziorem. Jezioro Rotcze znajduje się na uboczu. My przyjechaliśmy od strony wschodniej, gdzie znajduje się mała infrastruktura turystyczna z drewnianym molo. Można tam się zatrzymać na kilka chwil i odpocząć. Jezioro Rotcze – Jamniki | 12,3 km Wróciliśmy na nasz szlak i jechaliśmy w kierunku północnym. Przez 800 metrów trzymaliśmy się asfaltem po prawej stronie. Dojechaliśmy do głównej drogi i skręciliśmy w prawo. Wjechaliśmy na czerwony i niebieski szlak pieszy, który szedł razem z naszym rowerowym. Zmierzaliśmy do Ośrodka Dydaktyczno-Muzealnego Poleskiego Parku Narodowego. Cały czas zmierzaliśmy prosto przez 1300 metrów. Po 10 kilometrach drogi od początku dotarliśmy na miejsce. Zatrzymaliśmy się tam na chwilę i weszliśmy na „Ścieżkę Żółwik”, żeby zobaczyć żółwia. Szlak Jezior i Eko-Szlak Urszulin – Perehod Wróciliśmy na trasę. Do kolejnego punktu kontrolnego mieliśmy 1,8 km. Nim była drewniana wiata turystyczna. Tam w pobliżu rozpoczynała się ścieżka przyrodnicza „Spławy”. Jest niezwykle atrakcyjna, więc warto na nią pójść. Niestety nie można wjechać na nią rowerem. Jechaliśmy dalej Szlakiem Jezior i Eko-Szlakiem Urszulin – Perehod. W drewnianej wiacie zrobiliśmy przerwę, ponieważ zaczęło padać, a nie chcieliśmy jechać w deszczu. Akurat to była bardzo dobra okazja na śniadanie. Droga do Zawadówki i bagno na szlaku Do Zawadówki mieliśmy 1,5 km. To był nasz najgorszy odcinek na trasie. Musieliśmy przeprawić się przez bagna. Ciężko było, bo nie mieliśmy możliwości ich ominięcia. Można powiedzieć – była masakra. Straciliśmy tam jakieś 20 minut, żeby przemyśleć, jak to wszystko ominąć. Ciężko było przejechać rowerem, a co dopiero przejść na nogach. Na szczęście wjechaliśmy do Zawadówki suchą stopą. Babsk i Wola Wereszyńska Jechaliśmy teraz już cały czas drogą. Minęliśmy Babsk i Wolę Wereszczyńską. W tej drugiej miejscowości pojawiła się ścieżka rowerowa, dlatego jechaliśmy bezpiecznie i nie musieliśmy spoglądać na samochody. Z prawej minęliśmy ścieżkę Dąb Dominik. Po 6 kilometrach wjechaliśmy do Jamników i odbiliśmy w prawo na wąską drogę z wielkimi dziurami. Jechało się kiepsko, a droga prowadziła do ścieżki „Obóz Powstańczy”. Chwilę przed nią mieliśmy odbicie w lewo. Jamniki – Lipniak – Ścieżka Perehod | 7 km UWAGA! Chmury się rozeszły i na niebie pojawiło się słońce. Robiło się przepięknie. My jechaliśmy po trawach i podziwialiśmy piękno Poleskiego Parku Narodowego. Tam musisz uważać. Na powyższej mapie nie mogę zaznaczyć naszej trasy, bo nie pokazuje nam na niej ścieżki. W terenie jest tak. Od skrętu w lewo prowadzi nas kolor niebieski rowerowy i żółty konny. Musisz kierować się za niebieskimi. W pewnym momencie konny pójdzie prosto, a my musimy skręcić w prawo. Tam już lepiej trafić na suche dni, bo jak popada, to bardzo ciężko przedrzeć się przez bagna. My tam mieliśmy mokre buty i szczerze żałowaliśmy, że tam pojechaliśmy. Jakimś cudem dojechaliśmy do rowerowej ścieżki edukacyjnej „Mietułka”, a później do ścieżki „Perehod”. Perehod – Jezioro Wytyckie | 17 km Dojechaliśmy do szerokiego parkingu, a potem chwilę ze szlakiem żółtym do drogi głównej. Przy niej skręciliśmy w prawo na szlak niebieski. Za nami było już 28 kilometrów. Jechaliśmy już teraz rowerową ścieżką edukacyjną „Mietułka”. Jechało się bardzo przyjemnie, bo głównie przez las, a później polami. W pewnym momencie był nawet punkt widokowy. W jednym miejscu zatrzymaliśmy się na placu zabaw, żeby Maja mogła się pobawić. Jechaliśmy dalej. Tam pamiętaj, żeby trzymać się głównie pieszego szlaku niebieskiego. Trasa Dzięcioł Białogrzbiety Po lewej stronie minęliśmy odejście do ścieżki „Trasa Dzięcioł Białogrzbiety”, a chwilę później do wieży widokowej. Dalej niespodziewanie dojechaliśmy do ośrodka edukacyjnego Poleskiego Parku Narodowego. Był to ciekawy obiekt na szlaku, który istnieje od niedawna. Weszliśmy tam na chwilę i okazało się, że gospodarz tego obiektu opowiedział nam co nieco o regionie. Na mapie tego miejsca jeszcze nie mieliśmy oznaczonego. Jezioro Wytyckie Dojechaliśmy w końcu nad Jezioro Wytyckie. Mieliśmy je w planach objechać, dlatego po minięciu miejsca pamięci narodowej pojechaliśmy w prawo, trzymając się czerwonego szlaku rowerowego. Chwilę podążaliśmy asfaltem, a potem w skręcając w lewo, znowu jechaliśmy przez łąki i mieliśmy jezioro z lewej strony. Warto się nad nim na chwilę zatrzymać. Objechaliśmy je, a na liczniku wybiło 45 kilometrów. Wytyczno – Urszulin i droga po płytach | 8,4 km Dojechaliśmy do drogi głównej numer 82. Tam mogliśmy odbić w prawo i jechać już bezpośrednio asfaltem do Urszulina, jednak chcieliśmy ominąć spory ruch po godzinie 15, więc pojechaliśmy prosto na około. Przejechaliśmy przez drogę i potem od razu bardziej w lewo. Po 400 metrach skręciliśmy w prawo i zmierzaliśmy po kamiennych płytach. Jechaliśmy tymi płytami jakieś 3 kilometry. Tyłki bolały nas niemiłosiernie. Żeby tego było mało, już pod sam koniec, jakieś 2 kilometry przed samochodem, przejechaliśmy obok gigantycznej zagrody z krowami. Akurat chyba ktoś mył boksy krów i brudna woda leciała przez drogę. Przejechaliśmy przez to, ale potem tak śmierdzieliśmy, że ciężko było się tego pozbyć. Wjechaliśmy na asfalt i drogę główną. Skręciliśmy w prawo i jechaliśmy bezpośrednio do Urszulina. Po 52 kilometrach dotarliśmy na miejsce. 2 razy zatrzymywaliśmy się na myjni, żeby umyć rowery. Ciężko jest dokładnie opisać całą wycieczkę rowerową, bo tak wiele się na niej dzieje. To tylko orientacyjny opis naszej trasy. Do tego na zdjęciach można zobaczyć, jak to wyglądało. Najlepiej wybrać się na tę trasę samemu. Park Narodowy Gór Stołowych Utworzony rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 września 1993 r. (Dz. U. Nr 88, poz. 407) do 1 stycznia 1999 r. w województwie wałbrzyskim – obecnie województwie dolnośląskim. Powierzchnia Parku wynosi – 6340,37 ha. Wokół Parku wyznaczono otulinę o powierzchni 10515 ha. Park reprezentuje region Gór Stołowych w Kotlinie Kłodzkiej i obejmuje południowo – wschodnią część Gór Stołowych. Zasadniczymi drzewostanami są lasy świerkowe. W części bezleśnej dominują wyniesienia skalne Gór Stołowe stanowią jedyny w Polsce przykład gór płytowych, zbudowanych z górnokredowych piaskowców ciosowych, poprzegradzanych ławicami margli z wkładkami wapieni i piaskowców wapnistych lub glaukonitowych. W obrębie piaskowca ciosowego powstał system korytarzy tworzący labirynty skalne, szczególnie znane i atrakcyjne w obrębie Błędnych geologiczna oraz zachodzące procesy geomorfologiczne i erozyjne doprowadziły do powstania bardzo interesujących i pięknych krajobrazowo ostańców ( Błędne Skały – 850 m Skalniak – 915 m Narożnik – 895 m n. p. m., Szczytniak – 589 m Szczeliniec – 919 m Mnich – 522 m Skalne Grzyby, Rudkowe Skały). Bazę turystyczną dla Gór Stołowych stanowią uzdrowiska: Kudowa Zdrój i Polanica, osada Karłów położona wewnątrz Parku oraz miejscowość Radków. Z obiektów kultury na uwagę zasługuje bazylika w Wambierzycach. Góry Stołowe – część Sudetów środkowych, ciągnąca się na północny zachód od Kotliny Kamiennogórskiej do Kotliny Kłodzkiej na południowym wschodzie. Pasmo o długości 42 km i szerokości od 7 do 12 km. Większa, środkowa część pasma znajduje się w Czechach. Koniec północno – zachodni i najwyższa część południowo – wschodnia w Polsce ( 48 km kw.) . W południowo – wschodniej części utworzono Stołowogórski Park Narodowy. Góry Stołowe zbudowane są z poziomo leżących ławic kredowych piaskowców i margli. Mają charakter gór płytowych. Występują tu dwa poziomy spłaszczonych stoliw górskich, ponad którymi wznoszą się oryginalne formy skalne, tworzące m. in. labirynty skalne: Wielki Szczeliniec (919 m – kulminacja pasma) , Błędne Skały (850 m Roślinność Wśród ok. 650 gatunków roślin naczyniowych występujących w Parku, 46 objętych jest ochroną gatunkową. Szata roślinna Parku należy do piętra regla dolnego. Obecnie jest to głównie las złożony ze świerka obcego pochodzenia, wprowadzonego na przełomie XIX i XX wieku, w miejsce wyciętych lasów bukowo – jodłowych. Na niewielkich obszarach (3% powierzchni lasów) zachowały się zbliżone do naturalnych zbiorowiska leśne. Na północno – wschodnich stokach Szczelińca Wielkiego, wzdłuż potoku Pośna znajduje się dobrze zachowany zespół żyznej buczyny, w której dominują buki z pojedynczymi okazami starych jodeł i wiązów. Taki, prawie niezmieniony ekosystem leśny występuje także w okolicach Darnkowa i Rogowej Kopy, na której znajduje się jedyne w Polsce stanowisko skalnicy zwodniczej – rośliny ginącej nie tylko w naszym kraju, ale i w Europie. Na środkowym stopniu zrównania Gór Stołowych, na poziomie margli turońskich wytworzyły się torfowiska wysokie, z których jedno (39,3 ha) zostało uznane w 1958 roku za ścisły rezerwat przyrody pod nazwą „Wielkie Torfowisko Batorowskie”. Na terenie Parku występują także interesujące ekosystemy łąkowe, a wśród nich, ze szczególnie bogatą roślinnością – łąki bagienne i storczykowe. Rozległy kompleks łąk, na obszarze mioceńskiego zrównania w okolicach Łężyc, z rozrzuconymi piaskowcowymi ostańcami, posiada wybitne walory krajobrazowe. Duża liczba odkrytych powierzchni skalnych sprzyja występowaniu mszaków i porostów. Na terenie Parku stwierdzono występowanie 272 gatunków mchów i 112 gatunków wątrobowców. ZwierzętaW rozległych, zwartych kompleksach leśnych na terenie Parku pospolicie występuje jeleń, sarna, dzik, lis, wiewiórka (czarnej i rudej odmiany) oraz drobne gryzonie. Z ssaków owadożernych częsty jest jeż, a rzadkie ryjówka malutka i typowa dla obszarów górskich ryjówka górska. Cennym elementem fauny ssaków są małe wiewiórkopodobne zwierzęta nocne, zamieszkujące głównie fragmenty lasów liściastych: orzesznica, bardzo rzadka popielica oraz koszatka. Leśnym rarytasem ornitologicznym jest tu jarząbek, słonka, bocian czarny, trzmielojad, kobuz oraz charakterystyczne dla obszaru tajgi sóweczka i włochatka. W skałach gnieździ się puchacz, pustułka, kruk a także kopciuszek i kowalik. Rozległe powierzchnie trawiaste są miejscem lęgowym rzadkich w skali Europy przepiórki i derkacza. Wśród ptaków związanych z wodą na uwagę zasługuje żyjący nad wartkimi strumieniami pluszcz i pliszka górska. Spośród pospolitych w Polsce gatunków gadów, w Górach Stołowych występują: żmija zygzakowata, zaskroniec, jaszczurka zwinka i padalec. Z rzadszych płazów zdarza się salamandra oraz traszki górska, grzebieniasta i zwyczajna. Świat owadów jest jeszcze słabo poznany, tym niemniej warta uwagi jest obfitująca w gatunki rodzina kózkowatych oraz chronione gatunki biegaczowatych. Bardzo interesująca jest fauna naśnieżna oraz fauna pajęczaków torfowisk i wilgotnych zimnych szczelin w materialnaHistoria Gór Stołowych połączona jest z dziejami Ziemi Kłodzkiej położonej na styku Śląska, Czech i Moraw. Już w starożytności poprzez Ziemię Kłodzką, wzdłuż głównych dolin pomiędzy Górami Stołowymi a Orlickimi, wiodły szlaki komunikacyjne łączące Kotlinę Czeską z dorzeczem Odry. Do nadzorowania owych szlaków służyły warowne grody: Homole (obecnie zachowane ruiny), Ratno i Radków, o których pierwsze wzmianki pochodzą z przełomu XIII i XIV wieku. Po ustaniu wojen husyckich, wiek XVI stał się prawie stuletnim okresem odbudowy i rozwoju regionu. Wówczas rozpoczęły swój „leczniczy żywot” działające do chwili obecnej zdroje w Kudowie, Dusznikach i Polanicy oraz narodziło się płóciennictwo i sukiennictwo. W Dusznikach zaś rozwinęło się papiernictwo, gdzie zachowana została jedna z najstarszych w Europie, pochodząca z 1605 roku papiernia Park Narodowy „Gór Stołowych” ul. Słoneczna 31, 57-350 Kudowa Zdrój tel./fax.: 074 866 14 36 www: email: pngs@ Źródło opisu: Źródło zdjęć: Dodane: 2008-05-19 21:37:40 przez Anonim Schronisko Dom Śląski w Karkonoskim Parku Narodowym / foto – Pixabay Karkonoski Park Narodowy – znajduje się w województwie dolnośląskim, przy granicy z Czechami. Położony jest na obszarze Karkonoszy, najwyższego pasma górskiego Sudetów. 1. Powierzchnia parku wynosi 59,51 km2 a powierzchnia otuliny 130,93 km2. Został utworzony 16 stycznia 1959 r. Wraz z czeskim Krkonošským národním parkiem od 1992 r. należy do Rezerwatu Biosfery UNESCO Karkonosze, którego powierzchnia wynosi ponad 600 km2. 2. Grunty parku znajdują się na obszarze 6 dolnośląskich gmin. Należą do nich Karpacz, Jelenia Góra, Szklarska Poręba, Piechowice, Podgórzyn i Kowary. 3. Logo Karkonoskiego Parku Narodowego przedstawia szczyt Śnieżka, u stóp którego znajdują się rośliny charakterystyczne dla parku, goryczka trojeściowa i dzwonek karkonoski. Oprócz napisu Karknoski Park Narodowy znajduje się również skrót MAB. Nawiązuje on do Międzynarodowego Programu „Człowiek i Biosfera” (MAB – Man and Biosphere), który zajmuje się tworzeniem Sieci Rezerwatów Biosfery UNESCO. 4. Flora parku stanowi wyróżnik nie tylko na tle Sudetów, ale również innych pasm górskich Europy Środkowej. Znajdują się tu gatunki pochodzące z różnych rejonów geograficznych. Występują relikty polodowcowe, takie jak rzeżucha rezedolistna, turzyca patagońska, malina moroszka, skalnica śnieżna oraz endemity, takie jak dzwonek karkonoski, gnidosz sudecki, biedrzeniec mniejszy skalny. 5. Faunę parku reprezentuje ok. 15 tys. gatunków bezkręgowców i ponad 320 gatunków kręgowców, wśród których najliczniej występują ptaki lęgowe i przelotne – ok. 200 gatunków oraz ssaki – ok. 60 gatunków. Wśród najciekawszych gatunków wymienić można muflony, dziki, cietrzewie, orzesznice, sóweczki oraz motyle z gatunku niepylak Apollo. 6. Na terenie parku znajduje się najwyższy szczyt Karkonoszy i Sudetów, Śnieżka. Wznosi się na wysokość 1603 m Znajduje się na granicy polsko-czeskiej, przez co stanowi również najwyższy szczyt Czech. Średnia roczna temperatura wynosi tu niewiele ponad 0 st. C. Szczyt słynie z silnych wiatrów, których prędkość dochodzi do 80 m/s oraz częstych mgieł, pojawiających się przez ponad 300 dni w roku. 7. W Wąwozie Kamieńczyka znajduje się najwyższy wodospad polskich Sudetów, Wodospad Kamieńczyka, którego wysokość wynosi 27 m. Składa się z trzech kaskad. Za kaskadą środkową znajduje się „Złota Jama”. Wykuli ją Walończycy podczas wydobywania ametystów. 8. Wstęp do Karkonoskiego Parku Narodowego wiąże się z opłatą, która wynosi 8 zł w przypadku biletu normalnego i 4 zł w przypadku biletu ulgowego. Trzydniowy bilet normalny kosztuje 20 zł, a ulgowy 10 zł. Z opłat zwolnione są dzieci w wieku do lat 7. Opłat nie pobiera się 16 stycznia – w dniu utworzenia parku, 24 maja – w Europejski Dzień Parków Narodowych oraz 10 sierpnia – w dzień św. Wawrzyńca. 9. Za wejście do Wąwozu Kamieńczyka obowiązują osobne opłaty. Bilet normalny kosztuje 10 zł, a ulgowy 5 zł. Wysokości ścian wąwozu dochodzą do 30 m. Kręcone były tu sceny do filmu z 2008 r. „Opowieści z Narnii: Książę Kaspian”, w reżyserii Andrew Adamsona. 10. Na terenie parku wyznaczonych jest ok. 120 km pieszych szlaków turystycznych i 10 oznakowanych ścieżek edukacyjnych. Szlaki piesze udostępniane są również dla narciarzy śladowych i ski-tourowych. Wyznaczono ponadto trasy rowerowe i konne, a na amatorów nordic walking czekają trzy trasy w Jeleniej Górze – Jagniątkowie. 11. Wśród najciekawszych szlaków turystycznych znajduje się zielony szlak Ścieżka nad Reglami. Jego długość wynosi 30 km, a większość trasy przebiega przez obszar Karkonoskiego Parku Narodowego. Prowadzi m. in. przez dno Czarnego Kotła Jagniątkowskiego i Śnieżnych Kotłów oraz przez karkonoskie szczyty. 12. Dla narciarzy zjazdowych i snowboardzistów przygotowane są tereny zjazdowe w Karpaczu i Szklarskiej Porębie. W rejonie Kopy i Hali Złotówka znajduje się ok. 6 km tras narciarskich, obsługiwanych przez 8 kolei linowych i wyciągów orczykowych, a w rejonie Szrenicy i Hali Szrenickiej ok. 12 km nartostrad, obsługiwanych również przez 8 kolei linowych i wyciągów orczykowych. 13. W Karkonoskim Centrum Edukacji Ekologicznej można zapoznać się ze stałą ekspozycją „Wirtualne Karkonosze” oraz zobaczyć aktywną mapę turystyczną Karkonoszy. Przy budynku znajduje się krótka ścieżka edukacyjna. Obiekt czynny jest od stycznia do października w godz. 9-16 oraz w grudniu w godz. 9-15. W listopadzie jest nieczynny. 14. W Domku Myśliwskim, wybudowanym ok. 1924 r., można zobaczyć filmy o Karkonoszach, wysłuchać prelekcji dotyczącej karkonoskiej przyrody, a także uczestniczyć w zajęciach dydaktycznych. Obiekt czynny jest w lipcu i w sierpniu od wtorku do niedzieli w godz. 10-16, w czerwcu i wrześniu od wtorku do niedzieli w godz. 10-15, w pozostałych miesiącach od piątku do niedzieli w godz. 10-15. W listopadzie jest nieczynny. Zajęcia dydaktyczne wymagają wcześniejszej rezerwacji. Do Domku Myśliwskiego można dotrzeć niebieskim szlakiem turystycznym z Karpacza Górskiego. 15. W Karkonoskim Banku Genów w Jeleniej Górze – Jagniątkowie można zobaczyć rośliny występujące na terenie Karkonoskiego Parku Narodowego. Organizowane są również zajęcia edukacyjne. Ośrodek czynny jest od poniedziałku do piątku w godz. 7:30-15:30. Wtorek jest dniem otwartym, podczas którego turyści indywidualni mogą zwiedzać obiekt wraz z jego pracownikiem. 16. Centrum Informacyjne Karkonoskiego Parku Narodowego mieści się w Karpaczu – Wilczej Porębie. W styczniu, lutym, czerwcu, lipcu i sierpniu czynne jest od wtorku do soboty w godz. 9-16. W marcu, kwietniu, maju, wrześniu, październiku i grudniu czynne jest od poniedziałku do piątku w godz. 9-16. W listopadzie jest nieczynne. Mieści się tu ekspozycja dotycząca walorów turystycznych Karkonoszy oraz sala warsztatowa, gdzie można zapoznać się z karkonoskimi ziołami i minerałami. W „Domku Laboranta” prezentowana jest ekspozycja dotycząca dawnego cechu zielarzy-aptekarzy z Karpacza i okolic. 17. Dyrekcja Karkonoskiego Parku Narodowego mieści się w Jeleniej Górze – Sobieszowie. Obiekt czynny jest od poniedziałku do piątku w godz. 7:30-15:30. Parki narodowe w Polsce biorą pod swoje skrzydła naprawdę wyjątkowe miejsca, które wyróżniają się swoimi wartościami przyrodniczymi i krajoznawczymi, a na ich terenie ochronie podlega cała przyroda ożywiona i nieożywiona. Dzięki powstaniu idei parków narodowych cuda natury są lepiej chronione. Idea ta powstała w XIX wieku w Stanach Zjednoczonych, a następnie rozprzestrzeniła się na cały świat. Są to tereny objęte ochroną prawną i są niezwykle wartościowe pod względem przyrodniczym, krajobrazowym, kulturowym i naukowym. W Polsce istnieją 23 parki narodowe, które zajmują ok 1 proc. powierzchni kraju. Oto lista z opisami wszystkich polskich parków narodowych Babiogórski Park Narodowy Babiogórski Park Narodowy został utworzony w 1954 roku, wówczas jeszcze na terenie województwa krakowskiego. Dziś zajmuje obszary województwa małopolskiego, a jego siedziba znajduje się w Zwoi. Powierzchnia parku to 33,92 km kw., a otuliny - 84,37 km kw. To jeden z mniejszych parków – obejmuje obszar masywu Babiej Góry owianej wieloma legendami. Jego symbolem jest okrzyn jeleni. Roślinność charakteryzuje się tutaj piętrowym układem, a dolne partie są porośnięte pięknymi lasami. Białowieski Park Narodowy Jeszcze wcześniej, bo w 1932 roku, powstał Białowieski Park Narodowy. Jego siedziba mieści się w Białowieży, a sam park zajmuje tereny województwa podlaskiego. Park charakteryzuje się powierzchnią 105,17 km kw. Powierzchnia otuliny wynosi 32,24 km kw. Symbolem tego miejsca jest żubr, a sam park jest domem dla najliczniejszej populacji tego ssaka w Europie. Duża część Białowieskiego Parku Narodowego jest niedostępna dla zwiedzających, a do części można wejść tylko z przewodnikiem. Biebrzański Park Narodowy Kolejny obiekt na naszej liście powstał w 1993 roku i dzierży zaszczytny tytuł największego parku narodowego w Polsce. Jego powierzchnia to aż 592,23 km kw., a powierzchnia otuliny - 668,24 km kw. Biebrzański Park Narodowy zajmuje tereny województwa podlaskiego, a jego siedziba mieści się w Osowcu-Twierdzy. Mieszka tutaj ponad 270 gatunków zwierząt, a większość terenu pokrywają łąki i rozlewiska. Symbolem tego niezwykłego miejsca jest batalion. Ojcowski Park Narodowy Dla odmiany, kolejny park narodowy w naszym zestawieniu jest najmniejszym obiektem podlegającym ścisłej ochronie w Polsce. Mowa o malowniczym Ojcowskim Parku Narodowym, który powstał w 1956 roku. Mieści się na terenie województwa małopolskiego, a jego siedzibą jest Ojców. Symbolem parku jest nietoperz – ssak charakterystyczny dla tego miejsca. W Ojcowskim Parku Narodowym znajduje się najsłynniejsza skała w Polsce, czyli Maczuga Herkulesa stanowiąca główną atrakcję parku. Znajdziemy tutaj także piękne zamki i dużą ilość jaskiń. Pieniński Park Narodowy Czas poznać najstarszy tego typu obiekt w Polsce. Pieniński Park Narodowy powstał w 1932 roku, przed Białowieskim Parkiem Narodowym. Jest położony w obszarze województwa małopolskiego, a jego siedziba mieści się w Krościenku nad Dunajcem. Zajmuje powierzchnię wynoszącą 23,46 km kw. Powierzchnia otuliny to natomiast 26,82 km kw. W znaku parku możemy dostrzec górskie szczyty umieszczone w odwróconej podkowie. Szczególną ochroną są tutaj objęte płazy, a największą atrakcją parku jest spływ Dunajcem. Park Narodowy Ujście Warty Dla przeciwwagi, kolejny obiekt na naszej liście ma status najmłodszego parku narodowego w Polsce. Jest to najcenniejszy park pod względem ornitologicznym. Powstał w 2001 roku, a jego obszar zajmuje powierzchnię 80,74 km kw. Powierzchnia otuliny to 104,54 km kw. Obiekt położony jest w województwie lubuskim, a jego siedzibą jest Chyrzyno. W znaku parku widnieje gęś zbożowa. Bieszczadzki Park Narodowy Kolejny park na naszej liście został utworzony w 1973 roku. Jego powierzchnia wynosi 292,02 km kw., co czyni go największym górskim parkiem narodowym w Polsce. Dużą atrakcją jest możliwość przemierzania trasy dawną linią kolejową 108 między Zagórzem a Krościenkiem na pokładzie drezyny, którą samemu się napędza. Położony jest na obszarze województwa podkarpackiego, a jego siedziba mieści się w Ustrzykach Górnych. Symbolem tego miejsca jest ryś. Magurski Park Narodowy Kolejny górski park narodowy na naszej liście jest nieco skromniejszy. Utworzony w 1995 roku Magurski Park Narodowy zajmuje powierzchnię 194,39 km kw. Otulina parku mierzy 229,69 km kw. Leży na pograniczu województw małopolskiego i podkarpackiego, a jego siedziba została zlokalizowana w niewielkiej miejscowości Krempna. To jeden z najdzikszych polskich parków narodowych. Jego atrakcje stanowią między innymi wieża widokowa na górze Ferdel, Wodospad Magurski i Diabli Kamień w Foluszu. W znaku parku widnieje orlik krzykliwy. Park Narodowy Gór Stołowych Park Narodowy Gór Stołowych to obiekt utworzony w 1993 roku, zajmujący obszar 63,4 km kw. Otulina pokrywa powierzchnię wynoszącą 105,15 km kw. Obiekt z siedzibą w Kudowie-Zdroju znajduje się w województwie dolnośląskim. Symbolem parku jest kontur najwyższego szczytu polskiej części gór - Szczelińca Wielkiego. Głównym skarbem tego parku narodowego jest zróżnicowany krajobraz skalisty urozmaicony lasami, łąkami i torfowiskami. Karkonoski Park Narodowy Kolejny park narodowy w zestawieniu istnieje od 1959 roku i charakteryzuje się powierzchnią 59,51 km kw. Karkonoski Park Narodowy jest położony w województwie dolnośląskim, a jego siedziba mieści się w Jeleniej Górze. W znaku parku możemy dostrzec dzwonek karkonoski i goryczkę trojeściową. Park ten posiada 112 km pieszych szlaków turystycznych, a na szczyty prowadzą dwie kolejki liniowe. Tatrzański Park Narodowy Tatrzański Park Narodowy powstał w 1955 roku. Zajmuje obszar województwa małopolskiego, a jego siedziba została zlokalizowana w Zakopanem. Powierzchnia parku to 211,64 km kw., otuliny - 1,81 km kw. Jego symbolem jest kozica tatrzańska. Jest to jedyny polski park narodowy obejmujący obszary o charakterze wysokogórskim. Jego atrakcjami są między innymi Morskie Oko, Dolina Pięciu Stawów, Kasprowy Wierch, Dolina Kościeliska, Giewont i Orla Perć. Świętokrzyski Park Narodowy Świętokrzyski Park Narodowy utworzono w 1950 roku. Obiekt zajmuje powierzchnię 76,26 km kw. Jego otulina rozpościera się na obszarze 207,86 km kw. Obszar parku mieści się w województwie świętokrzyskim. Siedziba została utworzona w Bodzentynie. Symbolem Świętokrzyskiego Parku Narodowego jest jeleń. Wyróżniono tutaj pięć obszarów pod szczególną ochroną. Są to Chełmowa Góra, Święty Krzyż, Łysica, Czarny Las i Mokry Bór. Roztoczański Park Narodowy Roztoczański Park Narodowy utworzono w 1974 roku. Zajmuje powierzchnię 84,83 km kw., natomiast jego otulina - 380,96 km kw. Obiekt położony jest w województwie lubelskim. Jego siedziba mieści się w Zwierzyńcu. W znaku parku umieszczony został konik polski. Roztoczański Park Narodowy to najbardziej nasłonecznione miejsce w Polsce i jest nazywane polską Toskanią. Wielkopolski Park Narodowy Wielkopolski Park Narodowy został utworzony w 1957 roku. Obiekt o powierzchni 75,84 km kw. (otulina zajmuje 72,56 km kw.) mieści się na obszarze województwa wielkopolskiego, a jego siedziba jest zlokalizowana w miejscowości Jeziory. Jego symbolem jest puszczyk. Warto udać się tutaj na wieżę widokową w Mosinie, z której widać Jezioro Glinianki i plażę. Drawieński Park Narodowy Następny park na naszej liści powstał w 1990 roku. Obiekt zlokalizowany jest na terenie województw. wielkopolskiego, lubuskiego i zachodniopomorskiego. Siedziba parku została utworzona w miejscowości Drawno. Jego powierzchnia to 115,36 km kw. Otulina zajmuje 352,67 km kw. Można tutaj wędrować lasami i nad wodami, a rzeka Drawa dostarcza wrażeń kajakarzom. W znaku parku umieszczono wydrę. Park Narodowy Bory Tucholskie Kolejny obiekt na naszej liście powstał w 1996 roku. Park położony na terenie województwa pomorskiego, z siedzibą w miejscowości Charzykowy, legitymuje się powierzchnią 46,13 km kw. Otulina zajmuje 129,8 km kw. Teren ukształtowało tutaj ostatnie zlodowacenie bałtyckie, a dużą wartość stanowią jeziora oligotroficzne. W znaku parku umieszczony został głuszec. Wigierski Park Narodowy Wigierski Park Narodowy powstał w 1989 roku. Rozciąga się na obszarze województwa podlaskiego, a jego siedziba mieści się w miejscowości Krzywe. Powierzchnia obiektu to 150,9 km kw. Otulina zajmuje 112,84 km kw. Jego symbolem jest bóbr europejski. Wigierski Park Narodowy zapewnia wiele atrakcji. Są to między innymi Wigierska Kolejka Wąskotorowa, rejs statkiem z przeszklonym dnem, Muzeum Wigier w Starym Folwarku i spływy kajakowe Czarną Hańczą. Gorczański Park Narodowy Następny park na naszej liście powstał w 1981 roku. Obiekt o powierzchni 70,3 km kw. (otulina zajmuje 166,47 km kw.) mieści się w województwie małopolskim, a jego siedziba - w Porębie Wielkiej. W znaku parku widnieje salamandra plamista, a najstarszym zabytkiem w Gorczańskim Parku Narodowym jest kapliczka Bulandy. Kampinoski Park Narodowy Kampinoski Park Narodowy istnieje od 1959 roku. Obiekt o powierzchni 385,44 km kw. jest zlokalizowany w województwie mazowieckim, a jego siedziba - w Izabelinie. Symbolem parku jest łoś – żyje tutaj około 200 osobników tego gatunku. 71% powierzchni parku stanowią lasy, ale najistotniejszym elementem krajobrazu są wydmy. Narwiański Park Narodowy Narwiański Park Narodowy istnieje od 1996 roku. Zajmuje powierzchnię wynoszącą 68,1 km kw., a jego otulina - 154,08 km kw. Mieści się w województwie podlaskim. Siedzibę parku utworzono w miejscowości Kurowo. Najważniejsza jest tutaj Narew, wokół której toczy się całe życie parku. Możliwe są tutaj spływy łodziami - pychówkami. Na symbol obiektu wybrano błotniaka stawowego. Poleski Park Narodowy Kolejny park narodowy istnieje od 1990 roku. Mieści się w województwie lubelskim, a jego siedzibą jest Urszulin. Zajmuje powierzchnię wynoszącą 97,6 km kw. Otulina parku rozpościera się na przestrzeni 137 km kw. Jego symbolem jest żuraw. Obszar parku to rozległe równiny torfowe. Aby móc obejrzeć niedostępne miejsca, w parku powstało 7 wież widokowych. Słowiński Park Narodowy Słowiński Park Narodowy powstał w 1967 roku. Obiekt leżący w województwie pomorskim ma swoją siedzibę w miejscowości Smołdzino. Park legitymuje się powierzchnią 327,44 km kw., a jego otulina - 302,2 km kw. Jego symbolem jest mewa srebrzysta. Słowiński Park Narodowy jest niekiedy nazywany polską Saharą ze względu na wydmy. Wydmy blisko Łeby to największy pas ruchomych wydm w Europie. W lecie wydma Łącka może przekraczać 40 metrów wysokości. Woliński Park Narodowy Ostatni park na naszej liście mieści się w województwie zachodniopomorskim, a na jego siedzibę wybrano Międzyzdroje. Powierzchnia obiektu utworzonego w 1960 roku to 109,37 km kw. W znaku parku widoczny jest orzeł bielik. W skład Wolińskiego Parku Narodowego wchodzi najpiękniejszy odcinek wybrzeża klifowego w Polsce, wyspiarska delta rzeki Świny oraz lasy sosnowe i bukowe. Źródło: Szczeliniec Wielki na terenie Parku Narodowego Gór Stołowych / foto – Autorstwa Jacek Halicki – Praca własna, CC BY-SA pl, Park Narodowy Gór Stołowych położony jest w województwie dolnośląskim. Został on utworzony w 1993 roku w celu ochrony niesamowitych, bajkowych formacji skalnych, a także zamieszkujących te tereny zwierząt. Park Narodowy Gór Stołowych jest niezwykle popularny wśród turystów: znajdują się tu wysokie masywy górskie, z których można podziwiać wspaniałe widoki, liczne skałki, a także piękne, malownicze trasy piesze i rowerowe. 1. Polskie Góry Stołowe są jedynymi w Polsce (i jednymi z niewielu w Europie) górami płytowymi. 2. Góry Stołowe uformowały się ponad 30 milionów lat temu. Obszar dzisiejszych masywów stanowił dno pradawnego morza, które następnie – dzięki procesom orogenezy – zostały wypiętrzone. 3. Najwyższym szczytem Gór Stołowych jest Szczeliniec Wielki – masyw o wysokości 922m Na jego szczyt dostać się można szlakiem, który złożony jest z 665 schodów. Wzdłuż stoków góry wiedzie również 5-kilometrowy szlak, przy którym znajduje się schronisko PTTK “Na Szczelińcu” – w środku umiejscowionych zostało wiele miejsc noclegowych, a także niewielki bufet dla turystów. 4. Wyjątkowym miejscem na terenie Gór Stołowych są Błędne Skały. Jest to skalny labirynt, który położony jest na wysokości 853m Do Błędnych Skał dostać się można pieszymi szlakami turystycznymi z Polanicy-Zdroju, Dusznik-Zdroju oraz Karłowa. W labiryncie wyznaczono specjalną ścieżkę, przy której podziwiać można fantazyjne skały o nazwach: “Orzeł”, “Kuchnia”, “Stołowy Głaz” czy “Kurza Stopka”. 5. Park Narodowy Gór Stołowych zamieszkuje wiele gatunków zwierząt. Spotkać tu można kuny, borsuki, sarny, jelenie, gronostaje i lisy. Ciekawostką jest, że na tym terenie żyje również dzika populacja muflonów – gatunku owiec, który sprowadzony został z francuskiej wyspy Korsyki leżącej na Morzu Śródziemnym. 6. Na teren niektórych części Parku Narodowego Gór Stołowych obowiązują bilety wstępu. Płatne jest wejście na Szczeliniec Wielki oraz na teren Błędnych Skał – bilety wstępu do każdego z obiektów kosztują 12zł (bilety normalne) i 6zł (bilety ulgowe). 7. U podnóża Szczelińca Wielkiego znajduje się niewielka, turystyczna wieś Karłów, gdzie znajdują się pensjonaty, domki wypoczynkowe, sklepy i restauracje. Przez Karłów przechodzi wiele szlaków turystycznych, którymi dostać się można do Błędnych Skał, Kudowy-Zdroju, Jakubowic, na Lisią Przełęcz, na Kopę Śmierci i na sam szczyt Szczelińca Wielkiego. 8. W Kudowie-Zdroju znajduje się Ekocentrum Parku Narodowego Gór Stołowych, które łączy funkcję edukacyjną i muzealną. W środku zobaczyć można ekspozycję dotyczącą mineralogii, topografii górskiej, historii regionu oraz fauny i flory występującej na obszarze Gór Stołowych. Ciekawą częścią placówki jest ekspozycja żab, która jest pozostałością po niegdysiejszym Muzeum Żaby. 9. Na terenie Gór Stołowych nakręcono kilka scen do filmu “Opowieści z Narnii: Książę Kaspian”. Podczas oglądania produkcji zobaczyć można Szczeliniec Wielki i Błędne Skały. 10. Obszar Gór Stołowych to idealne miejsce dla wszystkich miłośników wspinaczki skałkowej. W wielu miejscach znajdują się specjalnie wytyczone, zabezpieczone trasy wspinaczkowe. Aby móc uprawiać ten sport należy jednak wykupić specjalne zezwolenie. Jednodniowe pozwolenie na wspinaczkę kosztuje 20zł, jednak Park Narodowy Gór Stołowych prowadzi również sprzedaż karnetów rocznych w cenie 50zł. 11. Przez Park Narodowy Gór Stołowych biegnie aż 5 długich tras rowerowych. Najdłuższą z nich jest Trasa Góry Stołowe oznaczona niebieskim kolorem, która rozciąga się na długość 126 kilometrów. Pozostałe to: Trasa Ściany (19km), Trasa Szczeliniec (24km), Trasa im. Masaryka (18km) i Trasa Rtyne-Karłów (17,5m). 12. W Kudowie-Zdroju znajduje się niezwykły zabytek: Kaplica Czaszek. Niewielka świątynia wybudowana została w XVIII wieku, a jej wnętrze pokrywa około 3000 ludzkich kości. W podziemiach znajduje się jednak niemal 10 razy więcej szkieletów! 13. Zimą na terenie Gór Stołowych wyznaczane są specjalne trasy do uprawiania narciarstwa biegowego. 14. Jednym z najważniejszych obszarów objętych ścisłą ochroną jest Wielkie Torfowisko Batorowskie, gdzie rośnie wiele rzadkich, fascynujących gatunków roślin. Zobaczyć tu można sosnę drzewokosą, wierzbę lapońską, mięsożerne rosiczki, błotne turzyce i wrzośce. 15. W okolicy Gór Stołowych znajduje się wiele ciekawych miejscowości o charakterze turystycznym. Szczególnie warto odwiedzić Kudowę-Zdrój, gdzie znajduje się wspaniałe Muzeum Zabawek, wyjątkowe Muzeum Kultury Ludowej Podgórza oraz malowniczy Park Zdrojowy. W Dusznikach-Zdroju zobaczyć można oryginalne Muzeum Papiernictwa oraz przepiękny Dworek im. Fryderyka Chopina. W niedalekiej odległości od Parku Narodowego Gór Stołowych znajduje się także piękne, zabytkowe miasto Kłodzko, w którym warto odwiedzić wspaniałą, monumentalną Twierdzę Kłodzko, ciekawe Muzeum Ziemi Kłodzkiej oraz Minieuroland – atrakcję, która sprawi mnóstwo radości najmłodszym turystom. W miejscowości funkcjonuje również ciekawa Podziemna Trasa Turystyczna, podczas zwiedzania której zobaczyć można długie, zabytkowe tunele i pomieszczenia mieszczące się pod zabytkowym miastem.

park narodowy w województwie dolnośląskim